روغن پالم که از میوه درخت نخل روغنی (Elaeis guineensis) تهیه می شود ، یکی از چربی های خوراکی است که به طور گسترده در جهان تولید می شود.
نخل پالم دو نوع روغن تولید می کند: یکی از گوشت میوه (روغن پالم) و دیگری از هسته (روغن هسته خرما) استخراج می شود.
 روغن پالم در بسیاری از کشورها در ترکیب با روغن نباتی و مارگارین مصرف می شود. در ایالات متحده ، روغن پالم درصد بسیار کمی از کل مصرف چربی را تشکیل می دهد.

 روغن پالم ، روغن هسته خرما و روغن نارگیل - به اصطلاح روغنهای گرمسیری - شهرت بدی پیدا کردند زیرا چربی اشباع زیادی دارند که با بیماری قلبی مرتبط است. چربی اشباع باعث افزایش کلسترول بد (LDL) و تری گلیسیرید می شود که هر دو عوامل مهمی در ابتلا به بیماری های قلبی هستند🫀

 روغن پالم که 50٪ اشباع است ، دارای ترکیب اسید چرب مطلوب تری نسبت به روغن هسته خرما و روغن نارگیل است که بیش از 85٪ اشباع اند‌. به طور کلی ، هرچه محتوای چربی اشباع بالاتر باشد ، چربی در دمای اتاق جامد تر است.

 در سال های اخیر ، مسائل زیادی در مورد اثرات چربی های مختلف بر سلامتی مطرح شد.

 افتخار ناسالم ترین چربی قبلا به چربی ترانس تعلق می گرفت که اکنون ممنوع شده است زیرا نه تنها سطح LDL و تری گلیسیرید را افزایش، بلکه کلسترول خوب (HDL) را نیز کاهش می دهد و در بسیاری از محصولات پخته شده و تنقلات و برای سرخ کردن غذاها کاربرد دارد و چون منبع اصلی چربی ترانس است بنابراین تولیدکنندگان مواد غذایی و رستوران ها نیاز به یافتن گزینه های دیگر دارند.
 یکی از این گزینه ها روغن پالم است و فاقد چربی ترانس است اما باز هم به یک ماده غذایی سالم تبدیل نمی شود.

 به گفته متخصصان تغذیه هاروارد ، روغن پالم به وضوح بهتر از اسیدهای چرب ترانس است و احتمالاً انتخاب بهتری نسبت به كره است اما روغن های گیاهی که به طور طبیعی در دمای اتاق مایع هستند مانند روغن زیتون و روغن کانولا ، هنوز هم باید اولین انتخاب شما باشند 


منبع:

https://www.health.harvard.edu/staying-healthy/by_the_way_doctor_is_palm_oil_good_for_you